Religia w CV – wpisywać, czy nie?

 

Zwykle oddzielamy strefę „sacrum” od „profanum” i nie wpisujemy w CV wyznania. Jest to ogólnie przyjęta zasada i żaden doradca zawodowy czy poradnik związany z poszukiwaniem pracy nie zaleca deklarowania w CV oraz liście motywacyjnym swojego wyznania. Jest to o tyle ryzykowne że w praktyce stanowi w wielu przypadkach powód odrzucenia kandydatury. Jeśli jednak religia jest w twoim życiu jedną z najwyższych wartości, możesz po prostu nie chcieć pracować w firmie, która nie akceptuje takiego stanu rzeczy. Musisz się jednak liczyć z tym, że deklarując przynależność religijną już na etapie CV, wiele firm, które być może zatrudniłyby cię z uwagi na twoje kompetencje, może odrzucić twoją kandydaturę wyłącznie z powodu wpisania wyznania do CV. Ma to jednak tę dobrą stronę, że jeśli już pracodawca zaprosi cię na rozmowę, z dużym prawdopodobieństwem oznacza to jego akceptację dla twojej wiary i ważnego miejsca, jakie zajmuje ona w twoim życiu. GN 14.11.22

Nadzieja pośród ciemności

 

„Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem”. Jezus zapowiada zjawisko fałszywego mesjanizmu. Katechizm precyzuje: „Przed przyjściem Chrystusa Kościół ma przejść przez końcową próbę, która zachwieje wiarą wielu wierzących. Prześladowanie, które towarzyszy jego pielgrzymce przez ziemię, odsłoni »tajemnicę bezbożności« pod postacią oszukańczej religii, dającej ludziom pozorne rozwiązanie ich problemów za cenę odstępstwa od prawdy. Największym oszustwem religijnym jest oszustwo Antychrysta, czyli oszustwo pseudomesjanizmu, w którym człowiek uwielbia samego siebie zamiast Boga i Jego Mesjasza, który przyszedł w ciele” (KKK 675). Duszpasterstwo nie może bazować tylko na miłosierdziu, musi być oparte także na prawdzie. Inaczej oferować będzie „pozorne rozwiązanie problemów”. „Żadne rozgrzeszenie, udzielone przez pobłażliwe doktryny, także filozoficzne czy teologiczne, nie może naprawdę uszczęśliwić człowieka: tylko krzyż i chwała Chrystusa Zmartwychwstałego mogą dać pokój jego sumieniu i obdarzyć zbawieniem” (św. Jan Paweł II). Zapowiedzi kumulacji zła towarzyszy wezwanie do nadziei. Nie trwóżcie się – mówi Pan. Nie ulegajcie presji prześladowców. Dawajcie świadectwo prawdzie prosto i ufnie, bez liczenia na erudycję i zyskanie popularności. Nienawiść wobec was będzie potężna, ale ona kiedyś się wypali. „Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie”. Jak młodzieńcy w piecu ognistym. Ks Tomasz Jaklewicz, GN 13.10.22

Jakich danych może wymagać pracodawca?

 

Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem, przyszły pracodawca na etapie aplikowania przez ciebie o pracę, może wymagać niewielu danych osobowych. Poza imieniem i nazwiskiem, twoją datą urodzenia, numerem telefonu kontaktowego, e maila czy też adresu korespondencyjnego, wszelkie inne dane osobowe, których ewentualnie jesteś skłonny udzielić do wiadomości zależą tylko i wyłącznie od twojej dobrej woli. Jeśli więc pracodawca pyta wprost o twój stan cywilny, posiadanie dzieci, orientację seksualną, stan majątkowy czy wyznanie, przekracza nie tylko normy społeczne, ale wręcz działa niezgodnie z obowiązującym prawem. Nie jest to korzystnym symptomem dla ciebie jako ewentualnego przyszłego pracownika, dlatego w takiej sytuacji warto zastanowić się, czy w ogóle aplikować na dane stanowisko - mówią eksperci z CVmaker.  GN 14.11.22

Uważajcie na ideologiczną kolonizację, to zagłada

 

Kolonizacja ideologiczna niszczy człowieka, a w szkolnictwie prowadzi do zagłady – powiedział Papież na audiencji dla Światowej Unii Nauczycieli Katolickich. Podkreślił, że choć pedagodzy muszą dotrzymywać kroku kulturze i posługiwać się aktualnym językiem, to jednak nie mogą ulegać ideologizacji. Obecność chrześcijańskich nauczycieli w świecie szkolnym ma fundamentalne znaczenie. Ważny jest też ich styl. Wychowawca chrześcijański jest bowiem powołany do bycia zarówno w pełni człowiekiem, jak i w pełni chrześcijaninem. Nie ma humanizmu bez chrześcijaństwa. Ale nie ma też chrześcijaństwa bez humanizmu. Wychowawca nie może być tylko uduchowiony i pozbawiony kontaktu ze światem. Musi być zakorzeniony w teraźniejszości, w swoim czasie, w swojej kulturze. Ważne jest, aby jego osobowość była bogata, otwarta, zdolna do nawiązania szczerych relacji z uczniami, do zrozumienia ich najgłębszych potrzeb, pytań, lęków, marzeń. I musi też świadczyć – przede wszystkim swoim życiem, ale także słowami – że wiara chrześcijańska obejmuje całego człowieka, że wnosi światło i prawdę w każdą sferę istnienia, niczego nie wykluczając, nie podcinając skrzydeł marzeniom młodych ludzi, nie zubażając ich aspiracji. W tradycji Kościoła wychowanie młodzieży miało bowiem zawsze za cel pełną formację osoby ludzkiej, a nie tylko przekazanie pewnych pojęć czy wiedzy, formację we wszystkich wymiarach człowieczeństwa.“ papież Franciszek

Najbiedniejsi zostali w swoim kraju

 

„Biedni, gdy jest wojna, zostają na miejscu, albo ze względu na stan zdrowia, albo brak pieniędzy na ucieczkę” – podkreślił przed XIV Dniem Solidarności z Kościołem Prześladowanym ks. prof. Waldemar Cisło. Podał przykład z Aleppo, gdzie 70-letnia kobieta opiekowała się chorującym mężem. Mieszkali na trzecim piętrze, a mężczyzna wymagał ciągłej opieki. „Poprosiła dzieci, by wyjechały, ratowały siebie, ale sama została, bo od niej zależało, czy mąż przeżyje” – zaznaczył wykładowca UKSW. Dodał, że poprzez wsparcie finansowe Pomoc Kościołowi w Potrzebie chce dać siostrom i księżom narzędzia, poprzez które dotrą do najbiedniejszych. „W krajach wojny Kościół jest wszystkim: kuchnią, szpitalem i noclegownią”. Dyrektor sekcji polskiej PKwP zauważył, że „Kościół w Polsce jest jedynym, który na taką skalę pochyla się w drugą niedzielę listopada nad cierpiącymi i prześladowanymi”. Tłumaczył, że równie ważna, jak wsparcie materialne, jest modlitwa. „Modlimy się we wszystkich kościołach o pokój” – dodał. Wyjaśnił, że „pokój jest podstawowym warunkiem, by zacząć układać życie, a podobne wołanie, co z Ukrainy, wcześniej płynęło m.in. z Syrii i Iraku”. Ks prof. Waldemar Cisło
Artykuł opublikowany na stronie: https://naszdziennik.pl/wiara-przesladowania/265395,najbiedniejsi-zostali-w-swoim-kraju.html

Polska sobie jeszcze jakoś radzi

 

Polska sobie jeszcze jakoś radzi, mimo iż jesteśmy krajem frontowym. Mamy dość niskie bezrobocie, jest pomoc państwa dla społeczeństwa, dla rodzin i wsparcie dla przedsiębiorców. Rząd robi wszystko, żeby wobec szalejącej inflacji, która w dużej mierze jest spowodowana czynnikami zewnętrznymi, wskaźniki ekonomiczne utrzymać na przyzwoitym poziomie. I to się nie podoba dużym graczom na unijne scenie – głównie Niemcom i Francji, które są niezadowolone z tego, że rośnie im konkurent, że Polska się umacnia. Tym bardziej zależy im na tym, żebyśmy byli słabi. Kraj, który będzie miał niskie wskaźniki ekonomiczne, będzie krajem magazynów, krajem taniej siły roboczej czy rynkiem zbytu na ich towary. Ta presja jest bardzo potężna i dlatego wszelkiego rodzaju wsparcie państwa dla Polaków, dla firm jest traktowane jako niedozwolona pomoc publiczna, choć w istocie nie jest sprzeczne z prawem. Na przykład w Niemczech państwo wpompowało w gospodarkę dwieście miliardów euro i jakoś nie słyszymy ze strony Komisji Europejskiej, żeby to była niedozwolona pomoc. Beata Kempa
Artykuł opublikowany na stronie: https://naszdziennik.pl/mysl/265304,nie-mozemy-oddac-suwerennosci-za-srodki-unijne.html

Starcie światopoglądów

 

Sprzeciw ideologów laicyzmu wobec religii w szkole najczęściej sprowadza się do insynuacji, jakoby Kościół indoktrynował dzieci i młodzież. Nie mogą jednak zaprzeczyć, że lekcje te odbywają się za zgodą rodziców. Jednocześnie oni sami planują wprowadzenie do szkół własnych treści w postaci deprawującej tzw. edukacji seksualnej, powiązanej m.in. z promocją ideologii gender. I to jest prawdziwa indoktrynacja. I jej promotorzy – zaznaczmy – nie zamierzają o nic pytać rodziców. Stąd obecność religii w szkole stanowi dla nich element, którego muszą się pozbyć, żeby móc urabiać uczniów na modłę „nowego wspaniałego świata” bez komunikatów przeciwnych. Stąd też ich obecnym priorytetem jest nakłonienie rodziców, żeby zrezygnowali z tego, do czego mają prawo i co jest zgodne z ich przekonaniami, na rzecz światopoglądu, który zostanie ich dzieciom narzucony. – To jest walka światopoglądów. GN 9.11.22