„Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. Mieszkają w miastach barbarzyńskich, jak komu wypadło, a przecież samym swoim postępowaniem uzewnętrzniają owe przedziwne i wręcz nie do uwierzenia prawa, jakimi się rządzą. (…) Żenią się jak wszyscy i mają dzieci, lecz nie porzucają nowo narodzonych. Wszyscy dzielą jeden stół, lecz nie jedno łoże. Są w ciele, lecz żyją nie według ciała. Przebywają na ziemi, lecz są obywatelami nieba. Czym jest dusza w ciele, tym są w świecie chrześcijanie”. Krótko mówiąc – chrześcijaństwo to styl życia. Musimy jednak postawić sobie pytanie: czy my dziś to ciągle ci sami chrześcijanie? Czy wciąż jesteśmy duszą świata, czy staliśmy się jak zombie na tym świecie? Co wysysa z nas życie, tę moc, tę siłę, tę wiarę? W święto Zmartwychwstania stajemy znów mocni i dumni – i mamy powód do dumy – odziani w białe szaty zbawienia, obmyci nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, pojednani z Bogiem i ludźmi, bo oto są Święta Paschalne, jest zmartwychwstanie. Niech nie zabraknie nam odwagi, by być dla świata jak dusza dla ciała. Mocni w wierze. Wiemy przecież, że Pan zmartwychwstał, że to cud prawdziwy! GN 13/24
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz