Powtarzam: Potrzebujemy wsparcia z powietrza!”, a po chwili zza chmur wyłania się szybowiec ciągnący wielką szarfę: „Dacie radę!”.
Bóg nie poklepuje nas po ramieniu z nieodłącznym: „Jakoś to będzie”. On schodzi na ziemię. Przez Wcielenie dotyka realnie problemów, lęków i ciemności, z jakimi się mierzymy. Nie teoretyzuje. „Ja cię wspomagam” – zapewnia. Marcin Jakimowicz, GN 11.12.25
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz